![Podróżowanie](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/kolumny-fot.L.Glowala-656x376.jpg)
![Podróżowanie](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/kolumny-fot.L.Glowala-656x376.jpg)
![Podróżowanie](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/kolumny-fot.L.Glowala-656x376.jpg)
Podróżowanie
Podróżowanie samo w sobie jest celem. To bardzo proste. Nie trzeba się już więcej nad niczym zastanawiać, jak tylko nad tym, skąd wziąć na to kasę i jak się tu czy tam dostać. To przynosi ulgę.
![Podróżnik do wynajęcia](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/2024.08.26_Kosik_Adam-656x376.jpg)
![Podróżnik do wynajęcia](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/2024.08.26_Kosik_Adam-656x376.jpg)
![Podróżnik do wynajęcia](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/2024.08.26_Kosik_Adam-656x376.jpg)
Podróżnik do wynajęcia
W dzieciństwie wierzyłem, że trzymamy jajka w lodówce, ponieważ w cieple wyklułyby się z nich kurczaki. Kiedy miałem osiem lat, ukradłem jedno i schowałem pod poduszką. Przez kilka kolejnych nocy zasypiałem – na rozkładanym fotelu, jednoosobowym i w kolorze zgniłej trawy – głaszcząc gładką skorupkę.
![Stojąc na ramionach olbrzymek](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/punktzbiegu-656x376.jpg)
![Stojąc na ramionach olbrzymek](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/punktzbiegu-656x376.jpg)
![Stojąc na ramionach olbrzymek](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/punktzbiegu-656x376.jpg)
Stojąc na ramionach olbrzymek
Choć wychowana na literaturze podróżniczej i reporterskiej, nie miałam dobrych kobiecych wzorców. To mężczyźni ruszali w nieznane. Świat, o którym czytałam, który oglądałam w telewizji, był opisywany męskim głosem i z męskiej perspektywy. Dopiero wiele lat później zaczęłam odkrywać historie kobiet.
![Czy będziesz wiedział, co przeszedłeś?](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/Abakanowicz_Nierozpoznani-656x376.jpeg)
![Czy będziesz wiedział, co przeszedłeś?](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/Abakanowicz_Nierozpoznani-656x376.jpeg)
![Czy będziesz wiedział, co przeszedłeś?](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/Abakanowicz_Nierozpoznani-656x376.jpeg)
Czy będziesz wiedział, co przeszedłeś?
Raz zapodziała się na kilka lat, na szczęście potem się odnalazła. Mapa Polski, na której od dzieciństwa (to jest od roku 1986) zaznaczałem kółkami miejsca, w których byłem. Tak to się zawsze odbywało – chciałem być, byłem, a potem miałem to w pamięci.
![Sex on the beach](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/sex-on-the-beach-656x376.png)
![Sex on the beach](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/sex-on-the-beach-656x376.png)
![Sex on the beach](https://miastoliteratury.com/wp-content/uploads/2024/08/sex-on-the-beach-656x376.png)
Sex on the beach
Cholera jasna, Jolka! Czemu nie odbierasz? Masz pojęcie, gdzie ja w ogóle jestem? Musisz mnie stąd wyciągnąć. Mu-sisz-coś-zro-bić!!! Słyszysz mnie! Za tydzień odbierz ten pieprzony telefon!
Cisza, czyli poszukiwanie
Zgodnie z retoryką prasy drugiej połowy XIX wieku dźwięki są największym wrogiem ludzi pracujących (przez owych ludzi pracujących rozumie się pracujących umysłowo mężczyzn i określenie to nie ma w tym dyskursie związku z robotnicami i robotnikami fabrycznymi czy rzemieślnikami i rzemieślniczkami).
Ambulans jedzie na wieś
Recenzja książki Aleksandry Kozłowskiej Ambulans jedzie na wieś. Śladami wędrownych wyrwizębów (Znak, Kraków 2024).
Kaszuby w stylu noir. Fotoesej
W kaszubskim lesie przeważają ciemne miejsca. Mrok sprawia, że człowiek czuje się tam zagubiony, choć wcale nie stracił orientacji w terenie. Panami tego lasu są małe zwierzęta: owady, gryzonie, gady, ledwo dostrzegalne, więc trudne do nazwania. Igrają wśród drzew i runa, jak światło i cień.
Dziennik podróży z Gdańska do Kijowa i Charkowa
Żeby było jasne – jestem za tym, żeby jak najwięcej ludzi zajmowało się wojną Rosji przeciwko Ukrainie jako swoją prywatną sprawą. Zanim wojna zajmie się nami. Cały czas niech jednak wraca pytanie: Kim jestem wobec ludzi doświadczających tej wojny na co dzień, czy nie próbuję mówić zamiast nich?