Tymoteusz Skiba
Nasza poprzednia teksto-ilustracyjna interwencja była o mękach pisania (których szczytowy punkt następował podczas pisania o pisaniu) i nieczytaniu książek (nikt nie ma na to czasu ani ochoty, zwłaszcza ludzie zajmujący się literaturą). Chodziło przy tym głównie o powieści, o historie zmyślone (choć prawdopodobne), o światy zrodzone w umysłach pisarzy, o fikcje mniej lub bardziej realistyczne, chodziło po prostu o tak zwaną literaturę piękną. Dlatego tym razem postanowiliśmy upomnieć się o tę drugą, inną: niepiękną (szpetną?) literaturę.
Tymoteusz Skiba
Po bagnistych i przepastnych otchłaniach sztucznej inteligencji (SI), w których ugrzęźliśmy z Dominiką na początku tego roku, postanowiliśmy, że czas na coś całkiem innego – kontakt z kulturą stworzoną w stu procentach przez naturalną inteligencję (NI). Nie mieliśmy ochoty nawet na hybrydy wykorzystujące potencjały obu inteligencji (SINI).
Tymoteusz Skiba
W pierwszych dniach stycznia wybraliśmy się wspólnie z Dominiką Wróblewską na dyskusję dotyczącą kilku filmów prezentowanych na wystawie głównej Muzeum II Wojny Światowej. Poza interesującymi rozmówcami (o których więcej za chwilę) uwagę przyciągał intrygujący (clickbaitowy?) tytuł wydarzenia: „Sztuczna inteligencja – szansa czy zagrożenie? Debata o wykorzystaniu AI w filmach i muzeach”. Ciekawość naszą i reszty zgromadzonych słuchaczy do czerwoności rozpalał fakt, że omawiane filmy historyczne zostały stworzone przy użyciu sztucznej inteligencji. Jako literaturoznawca wiem o tej dziedzinie informatyki oczywiście niewiele. Interesuje mnie ona przede wszystkim jako motyw literacki i ogólna idea stworzenia myślących maszyn. Jeśli zajmowałem się problem sztucznej inteligencji, to jedynie w kontekście literatury i w granicach, do jakich posunęli się piszący o niej autorzy science fiction.
Tymoteusz Skiba
Rozpoczynamy publikację nowego cyklu, którego autorami są Dominika Wróblewska i Tymoteusz Skiba. Zatytułowaliśmy go – najpierw roboczo, nieco żartobliwie, w końcu zaś całkiem na poważnie – „Relacja/dywagacja”. Dlaczego tak? Zapraszamy do czytania i oglądania – wszystko stanie się jasne.
Tymoteusz Skiba
Świat literacki stoi nagrodami – „nagroda/mi | nagroda/tobie | nagroda/jej/jemu/im”, jak pisze w jednym z wierszy poetka Urszula Morga. Kariery literackie z trudem rosną bez laurów, za to bujnie rozkwitają podlane deszczem nominacji i zwycięstw. Jak wyglądałaby historia literatury, gdyby nie Nagroda Nobla? Gdyby nie Nike lub Gdynia? Booker, Pulitzer czy Nagroda Conrada? Tak samo, tylko nagrodzeni nie musieliby się martwić odkurzaniem statuetek? Wszak prawdziwa literatura nie potrzebuje wawrzynów. A może jednak potrzebuje? Nagrody mają przecież istotny wpływ na całą kulturę pisarską, wokół nich koncentruje się życie literackie, zawiązują się kontakty i ustalają hierarchie.
Tymoteusz Skiba
– Chcę, żeby przyśniło mi się coś miłego – powiedziałem do niej i od razu tego pożałowałem. Było w tym coś żałosnego. Wyszedł ze mnie ten infantylny dzieciak, który wszystkiego się bał. Ale było to też prawdziwe. Świat jest niemiły, a ja chciałem jakiegoś azylu, jakiejkolwiek drogi ucieczki do miejsca, które byłoby – po co używać wielkich słów – choć trochę miłe.
Tymoteusz Skiba
Nawet jeśli ktoś nie wie, kim był najsłynniejszy gdański pisarz, to wystarczy szepnąć słówko sztucznej inteligencji lub rzucić okiem do Wikipedii, aby uzyskać konkretną odpowiedź. Ale większość gdańszczan bez zastanowienia i wsparcia elektronicznych szarych komórek odpowie, że chodzi o autora słynnej Trylogii gdańskiej, której jednym z istotniejszych tematów jest samo miasto, jego zawikłana historia oraz wielokulturowa społeczność; że autor Blaszanego bębenka był również poetą, dramaturgiem, malarzem, grafikiem, honorowym obywatelem Gdańska, laureatem literackiej Nagrody Nobla za rok 1999; że w 2006 roku przyznał się do służby w Waffen-SS – co wzbudziło, a może nadal wzbudza, niemałe kontrowersje.
Tymoteusz Skiba
Git gliniarz powraca w siódmym sezonie najlepszego serialu kryminalnego wszech czasów.
Zupełnie nowe, mrożące krew w żyłach historie, zbrodnie, przestępstwa i mroczne łamigłówki, którym sprostać będzie mógł jedynie Fred. Git gliniarz, który z równą łatwością łamie przestępców, zasady i kobiece serca.
Serial tysiąca i jednego odcinka. Obejrzyj już dziś!
Reżyseria: Patryk Mięso
W rolach głównych: Krzysztof Rutkowski (Fred), Zach Galifianakis (Krystian), Leslie Nielsen (komendant Granatnik), Elon Musk (Czarodziej)
Przemoc. Brutalność. Seks. Wulgarny język. Ogłupianie widza
