ZAG-17
Autobus numer 111, przystanek końcowy. Głuszę przecina samotna mewa. Krzyczy, chce koniecznie opowiedzieć jakąś historię. Z dala od miejskiej kakofonii, a jednak trudno zachwycać się tutaj ciszą. W powietrzu czuć coś duszącego, przepowiednię końca.
Pogoda dla czytaczy
„Po co łazić gdzieś w śniegu i mrozie, skoro można wygodnie czytać u siebie? We własnym fotelu czy łóżku, z kotem, psem, człowiekiem wtulonym obok” – myślę, brnąc w brei zdradziecko podszytej lodem. „Czy ktoś w ogóle tam przyjdzie?”
