Poeta i pisarz, dziennikarz, publicysta. Urodzony w 1952 roku w Sopocie. W czasach PRL-u związany z opozycją demokratyczną, do 1990 roku członek Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego (NSZZ) „Solidarność”. Redaktor naczelny dwutygodnika „IKS – Informator Kulturalny Solidarności”, redaktor gazety „Głos Wolny”. W stanie wojennym internowany. Po transformacji pracował w „Przeglądzie Wiadomości Agencyjnych”, „Gazecie Wyborczej”, „Super Ekspressie”, „Wieczorze Wybrzeża”, był też konsultantem koncernów prasowych: norweskiego Orkla Media Magazines, Edipresse Polska, Prasa Bałtycka. W latach 2000–2006 redaktor naczelny wydawnictwa Tower Press oraz portalu internetowego Literatura.net.pl, a od 2002 do 2006 roku redaktor gazety literackiej „Migotania, Przejaśnienia”. Wieloletni współpracownik Pawła Adamowicza: od 2006 doradca do spraw kultury prezydenta Gdańska, a od 2007 do 2017 jego rzecznik prasowy.
Debiutował w 1973 w „Literach”, przed 1989 w oficjalnych wydawnictwach opublikował między innymi tomiki: Czynny całą dobę (1975), Jestem twoim powolnym mordercą (1976), Obudzimy się nagle w pędzących pociągach (1981), a poza cenzurą: Czy jesteś gotów (1981), Brulion wojenny (1983), Cztery poematy (1983), Zmierzch i grypsy (1984). Wśród tomów ogłoszonych po 1989 roku znalazły się: Długie noże, krótkie sukienki (1990), Kilka słów o strachu (1990), Nasze kobiety się starzeją (1995), Zmarli tak lubią podróże (1998), Akt personalny (1999), Strach w moich oczach jest głęboki jak studnia (2000), Mroczne tajemnice małych dziewczynek (2012), Walizka światła (2016), Ale bez rozgrzeszenia (2020). Jest autorem słuchowiska Gdańsk. Dwa miasta – te same ulice oraz książek prozatorskich Zapiski na paczce papierosów (2018), Niespodziewany koniec świata (2021) i wspomnień Pusty gabinet. Paweł Adamowicz: prezydent, szef, przyjaciel (2024), a także współautorem (z Jarosławem Rybickim) scenariusza wystawy historycznej „Drogi do Wolności”. Jego utwory były tłumaczone na angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, czeski, węgierski, flamandzki, duński.
Otrzymał między innymi Nagrodę Literacką Fundacji im. Kościelskich (1983), Nagrodę Artystyczną Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (1999, 2004), Nagrodę Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis” (2002), Pomorską Nagrodę Artystyczną za rok 2016. Laureat Nagrody Literackiej „Wiatr od Morza” za rok 2020 w kategorii najlepsza książka roku za tomik poetycki Ale bez rozgrzeszenia.
