Z poematu „Zanim skończy nam się człowiek”

8

ludzkość chwilowo zajęta jest samobójstwem
i muszę na to patrzeć
ludzkość chwilowo zajęta jest wojnami, które nie są moimi wojnami
i muszę na to patrzeć
ludzkość chwilowo zajęta jest pieniędzmi, które nie są moimi pieniędzmi
i muszę na to patrzeć
ludzkość chwilowo zajęta jest klasyfikacją wszystkich gatunków rozpaczy

a ja mam tylko kurs pierwszej pomocy psychiatrycznej
taki plasterek na wielki krwotok

ludzkość chwilowo nie wydzwania do mnie
dlaczego nie wydzwania do mnie
może jednak coś wiem

ludzkość chwilowo zajęta jest
polowaniem na wieloryby
– moich pierwszych mistrzów

śpiew

ich śpiew
który jest za życiem i jest za wodą

mój śpiew
który jest za owulacją i jest za menstruacją

nasz śpiew
który jest za wspólnym powietrzem i metrażem
za wspólnym lotem w kosmos, lotem w serce
dlaczego nie miałbym praktykować lotów w serce
zamiast nieustannie zdradzać samą siebie

śpiew

teraz, ponad wszystko
brzydkie chcę przetłumaczyć na piękne

jestem tracheotomia
słomka w krtani świata

*

Utwór z książki Cicha krew. Poematy samotne i wspólne (Katalog Press, Gdańsk–Kraków–Wrocław 2025), wydanej w ramach Stypendium dla Twórców Kultury Marszałka Województwa Pomorskiego (2025). Zbiór zawiera pięć poematów: Wyjście z Ur (2022), Kobieta, w którą wpisane jest koło (2021, napisany w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska), Zanim skończy nam się człowiek (2024), Bielsza niż jajo (2024) oraz Wołania do córki (2022, napisany w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska).