Chciałabym być stara
i mieć matkę.
Móc do niej zadzwonić
(wiedząc, że odbierze)
jutro,
zawsze jutro.
Wiedzieć, że
gdzieś tam się krząta.
Obecność jej brać
za pewnik.
Tu, nie tu. Tam. Gdziekolwiek.
Złościć się, że moje ciało komentuje,
jak gdyby troszeczkę
należało do niej.
Ukryć się przed jej karcącym wzrokiem.
Wciąż do niej tęsknić
i wciąż jej nie chcieć.
Chciałabym być stara i mieć matkę.
Chciałabym być stara.
Chciałabym mieć matkę.
Dorastała w Małopolsce, a od kilku lat z uporem i radością zapuszcza korzonki w Gdańsku (proces w toku!). Na co dzień jest menadżerką w korporacji, a w czasie wolnym od pracy eksploruje twórczą stronę swojej natury. Pisze poezję, opowiadania, eseje i felietony. Fascynują ją człowiek, społeczeństwo i przyroda, a najbardziej to, jak wszyscy i wszystko nieustannie na siebie oddziałuje. Miłośniczka długich spacerów, rozmyślań, rozmów (przez wielkie R) oraz wycieczek rowerowych małych i dużych.
Gdańszczanka, germanistka, ilustratorka, autorka podręczników, programów edukacyjnych i szkoleń, nauczycielka, wykładowczyni. Od dekady liderka gdańskiego programu Kreatywna Pedagogika. Chodzi z teatrzykiem Kamishibai i bajki opowiada. Myśli obrazami i poprzez nie prowadzi dialog ze światem.
